Jakie są objawy glisty ludzkiej u dziecka?

0
99
4/5 - (1 vote)

Glista ludzka, znana również jako Ascaris lumbricoides, to rodzaj pasożytniczych robaków, które zarażają ludzi, głównie dzieci, w wyniku połknięcia jaj pasożyta. Zakażenie glistą ludzką to zjawisko powszechne na całym świecie, szczególnie w regionach o niskim poziomie higieny i warunkach sanitarnych. Dlatego też ważne jest, aby rodzice i opiekunowie byli świadomi objawów zakażenia glistą ludzką u dzieci, aby móc szybko rozpoznać problem i podjąć właściwe kroki w celu jego rozwiązania.

W niniejszym artykule omówimy objawy zakażenia glistą ludzką u dzieci, przyczyny tego zjawiska, jakie metody diagnostyczne można zastosować oraz jakie są dostępne metody leczenia.

  1. Objawy zakażenia glistą ludzką u dzieci:

Zakażenie glistą ludzką może prowadzić do różnych objawów u dzieci. Często objawy te są niespecyficzne, co utrudnia ich rozpoznanie. Poniżej przedstawiamy najczęstsze objawy występujące u dzieci zarażonych glistą ludzką:

1.1. Problemy z układem pokarmowym:

  • Bóle brzucha
  • Wzdęcia
  • Nudności i wymioty
  • Niestrawność
  • Biegunka lub zaparcia

1.2. Objawy ze strony układu oddechowego:

  • Kaszel
  • Duszność
  • Ból w klatce piersiowej
  • Świsty oddechowe

1.3. Objawy ogólne:

  • Gorączka
  • Utrata apetytu
  • Spadek masy ciała
  • Zmęczenie i osłabienie
  • Zaburzenia snu, np. bezsenność
  • Świąd odbytu, szczególnie w nocy
  • Widoczne robaki w kale lub w okolicy odbytu
  1. Przyczyny zakażenia glistą ludzką:

Zakażenie glistą ludzką następuje w wyniku połknięcia jaj pasożyta. Jaja te mogą być obecne na zanieczyszczonym jedzeniu, wodzie, glebie oraz na przedmiotach codziennego użytku. Czynniki zwiększające ryzyko zakażenia to:

  • Niewystarczający poziom higieny osobistej
  • Brak dostępu do czystej wody
  • Zanieczyszczona gleba
  • Warunki życia w przeludnionych obszarach
  • Niewłaściwe praktyki sanitarne, takie jak defekowanie na wolnym powietrzu
  1. Diagnostyka zakażenia glistą ludzką:

Aby potwierdzić zakażenie glistą ludzką u dziecka, lekarz zleci odpowiednie badania laboratoryjne. Najczęściej stosowane metody diagnostyczne obejmują:

3.1. Badanie kału:

Badanie kału to podstawowe badanie laboratoryjne wykorzystywane do wykrywania obecności jaj glisty ludzkiej. Próbki kału pobierane są zwykle przez kilka dni, aby zwiększyć szanse wykrycia pasożyta.

3.2. Badanie krwi:

W przypadku podejrzenia zakażenia glistą ludzką lekarz może zlecić badanie krwi, które pozwala na ocenę obecności eozynofilii, czyli zwiększonej liczby eozynofilów, co jest typowe dla infekcji pasożytniczych.

3.3. Obrazowanie:

W niektórych przypadkach może być konieczne wykonanie badań obrazowych, takich jak rentgen klatki piersiowej lub tomografia komputerowa, aby ocenić rozległość zakażenia, zwłaszcza jeśli istnieje podejrzenie, że glista przedostała się do płuc lub innych narządów.

  1. Leczenie zakażenia glistą ludzką:

Leczenie zakażenia glistą ludzką polega głównie na zastosowaniu leków przeciwpasożytniczych. Poniżej przedstawiamy niektóre z najczęściej stosowanych leków w terapii zakażenia glistą ludzką:

4.1. Albendazol:

Albendazol to lek przeciwpasożytniczy, który jest skuteczny w leczeniu zakażeń glistą ludzką. Działa poprzez uszkadzanie struktur komórkowych robaków, co prowadzi do ich śmierci.

4.2. Mebendazol:

Mebendazol jest kolejnym lekiem przeciwpasożytniczym stosowanym w leczeniu zakażeń glistą ludzką. Podobnie jak albendazol, działa poprzez uszkodzenie struktur komórkowych pasożyta, prowadząc do jego śmierci.

4.3. Pirywiniowy pamoat:

Pirywiniowy pamoat jest również skuteczny w leczeniu zakażeń glistą ludzką, szczególnie w przypadkach związanych z innymi równoczesnymi infekcjami pasożytniczymi.

Ważne jest, aby leczenie zostało przeprowadzone pod ścisłym nadzorem lekarza. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych lub braku poprawy po zakończeniu terapii, konieczne może być ponowne ocenienie i dostosowanie leczenia.

  1. Zapobieganie zakażeniom glistą ludzką:

Zapobieganie zakażeniom glistą ludzką opiera się głównie na utrzymaniu właściwej higieny osobistej i środowiskowej. Oto kilka praktyk, które mogą pomóc w zmniejszeniu ryzyka zakażenia:

5.1. Mycie rąk:

Regularne i dokładne mycie rąk, zwłaszcza przed jedzeniem, po korzystaniu z toalety, po kontakcie z ziemią i po dotykaniu przedmiotów mogących być zanieczyszczonymi jajami pasożyta, jest kluczowe dla zapobiegania zakażeniom.

5.2. Higiena żywności:

Dbanie o czystość żywności, mycie owoców i warzyw przed spożyciem oraz gotowanie mięsa na odpowiednią temperaturę może zmniejszyć ryzyko zakażenia glistą ludzką.

5.3. Dostęp do czystej wody:

Picie tylko przegotowanej lub przefiltrowanej wody oraz unikanie picia wody z nieznanych źródeł może zmniejszyć ryzyko zakażenia.

5.4. Higiena środowiskowa:

Utrzymanie czystości w miejscach publicznych, zwłaszcza na placach zabaw i w przestrzeniach zewnętrznych, jest istotne dla ograniczenia rozprzestrzeniania się pasożyta.

5.5. Edukacja:

Edukacja na temat zakażeń pasożytniczych i ich zapobiegania jest kluczowa dla podnoszenia świadomości społecznej na ten temat. Szkoły i placówki opiekuńcze powinny prowadzić regularne programy edukacyjne na temat higieny osobistej i środowiskowej.

  1. Podsumowanie:

Zakażenie glistą ludzką u dzieci może prowadzić do różnych objawów, które często są niespecyficzne i utrudniające rozpoznanie. Objawy te obejmują problemy z układem pokarmowym, oddechowym oraz objawy ogólne. Diagnostyka opiera się na badaniach kału, krwi oraz ewentualnie badań obrazowych. Leczenie polega na zastosowaniu leków przeciwpasożytniczych, takich jak albendazol, mebendazol czy pirywiniowy pamoat. Zapobieganie zakażeniom glistą ludzką opiera się na utrzymaniu właściwej higieny osobistej i środowiskowej oraz edukacji społecznej na ten temat.