Depresja staje się jednym z poważniejszych problemów współczesnego świata, na co wskazują m.in. dane WHO. Nie omija ona niestety również dzieci, lecz w Polsce wykrywalność jest stosunkowo mała, m.in. z powodu zaniedbań systemowych i niewystarczającej liczby specjalistów. Przedstawiamy najważniejsze informacje na temat diagnozy dziecięcej depresji.
Jakie objawy mogą świadczyć o depresji?
Trafne rozpoznanie jest w przypadku depresji u dzieci dużym wyzwaniem m.in. ze względu na fakt, że kilkulatki, czy nastolatkowie nie są w pełni ukształtowani pod względem emocjonalnym i nie potrafią jeszcze zakomunikować swoich problemów, czy opisać tego, co przeżywają. Często kryją się też ze swoimi objawami, np. w obawie przed złością rodziców. Dodatkowo zarówno rodzice, jak też nawet część specjalistów bagatelizuje kwestię depresji, usprawiedliwiając niektóre zachowania dojrzewaniem lub innymi chorobami.
Kluczową kwestią jest to, aby rodzic dobrze znał swoje dziecko, poświęcał mu czas i uwagę. Wówczas występuje większe prawdopodobieństwo, że niepokojące zmiany w zachowaniu zostaną odpowiednio szybko zauważone. O depresji mogą świadczyć wszelkie nagle pojawiające się problemy. Dziecko może zmienić swoje upodobania i zachowania w bardzo krótkim czasie. Nastoletni pacjenci cierpiący na depresję często podejmują się też zachowań ryzykownych, czy uznawanych za nieakceptowalne społecznie. Mogą stać się agresywni, nadużywać alkoholu oraz opuścić się w nauce. Warto zwrócić uwagę też na ewentualne długotrwałe przygnębienie, częste zmiany nastroju, czy nadmierną drażliwość. Oprócz tego pojawić się mogą także objawy somatyczne – uczucie ciągłego zmęczenia, czy zaburzenia snu.
Co zrobić, gdy podejrzewasz depresję u dziecka?
Pierwszym krokiem w kierunku wyjścia z problemu jest z reguły wizyta u psychologa dziecięcego https://zintegrowani.com.pl/psycholog-dzieciecy-warszawa/. Warto odwiedzić go nawet samodzielnie, bez dziecka, a specjalista podczas konsultacji zapozna się z sytuacją i poradzi, co można zrobić dalej. W następnych krokach terapeuta przyjrzy się zachowaniu pacjenta, przeprowadzając z nim wywiad w okolicznościach dostosowanych do wieku. W razie potrzeby wykorzystywane są również specjalistyczne kwestionariusze, np. Kwestionariusz Depresji Dziecięcej.
Następnie ustalane są szczegóły dalszej współpracy. Włączana jest odpowiednia psychoterapia (np. terapia poznawczo-behawioralna CBT). Terapeuta pełni też rolę wspierającego całą rodzinę – edukuje, jak radzić sobie z sytuacją i wspierać dziecko w codziennych wyzwaniach, z uwzględnieniem potrzeb wynikających z depresji. Pomoc środowiskowa może obejmować także nauczycieli czy psychologów szkolnych. Gdy zachodzi taka potrzeba, konieczna może być również wizyta u psychiatry, który włączy odpowiednie środki farmakologiczne, wspomagające leczenie.
